Odkrywanie adresów URL

Jak wyszukiwarki odkrywają adresy URL przez linki wewnętrzne i zwrotne, mapy witryn, RSS/Atom oraz protokoły push takie jak IndexNow i Indexing API. Centrum wszystkich zagadnień związanych z odkrywaniem.

1 sygnał dowodowy na tej stronie

Odkrywanie to etap odnajdywania poprzedzający pobranie strony: wyszukiwarka musi dowiedzieć się, że adres URL istnieje, zanim będzie mogła go zeskanować, zindeksować lub sklasyfikować. W tym materiale tak nazywamy początek etapu, który oficjalny model Google określa jako skanowanie. Adresy są odkrywane przez mechanizmy pull — linki wewnętrzne, linki zwrotne, mapy witryn, RSS/Atom — oraz push: IndexNow, Indexing API, lastmod, WebSub i URL Inspection. Google nazywa to „URL discovery” i odróżnia od pobierania i indeksowania. Dlatego „Wykryto — obecnie nie zindeksowano” oznacza, że adres znaleziono, ale jeszcze go nie zeskanowano; ten stan może mieć kilka przyczyn. Linki i mapy witryn są dwiema drogami wskazywanymi bezpośrednio przez Google, strony osierocone są klasycznym przypadkiem niepowodzenia, a samo zgłoszenie adresu nigdy nie gwarantuje indeksowania. Ten materiał mapuje cały proces i prowadzi do szczegółowych poradników o mapach witryn.

TL;DR — Odkrywanie to nazwa pierwszego kroku wyszukiwania używana w tym materiale (odkrycie → skanowanie → indeksowanie → wyświetlenie): wyszukiwarka musi dowiedzieć się, że adres URL istnieje, zanim cokolwiek pobierze. Oficjalny model Google ujmuje ten krok wewnątrz trzyetapowego procesu skanowania, zamiast nazywać go osobnym czwartym etapem — ta sama kolejność, inne słownictwo. Adresy są odkrywane przez mechanizmy pull (linki wewnętrzne, linki zwrotne, mapy witryn, RSS/Atom) i push (IndexNow, Indexing API, lastmod w mapie, WebSub, URL Inspection). Google nazywa etap odnajdywania „URL discovery” i odróżnia go od pobierania oraz indeksowania. Dlatego „Wykryto — obecnie nie zindeksowano” oznacza, że adres znaleziono, ale jeszcze go nie zeskanowano; ten stan może mieć kilka przyczyn, a nie jedną pewną diagnozę. Linki i mapy witryn to dwie drogi wskazywane bezpośrednio przez Google, strony osierocone są klasycznym przypadkiem niepowodzenia, IndexNow obsługuje Bing i inne wyszukiwarki, ale nie Google, Indexing API jest ograniczone do JobPosting/BroadcastEvent, a zgłoszenie adresu nigdy nie gwarantuje indeksowania.

Dowód potwierdzający to twierdzenie Google discovers URLs through links, sitemaps, and other previously known signals before crawling and possible indexing. Zakres: Current Google crawling and indexing overview. Poziom ufności: wysoki · Zweryfikowano: Google Search Central: How Search works Dowód potwierdzający to twierdzenie Sitemaps and indexing requests can aid discovery but do not guarantee crawling, indexing, or serving in results. Zakres: Current Google sitemap and indexing-request behavior. Poziom ufności: wysoki · Zweryfikowano: Google Search Central: Learn about sitemaps

Czym jest odkrywanie adresów URL

Odkrywanie to etap odnajdywania. Zanim strona będzie mogła zostać zeskanowana, zindeksowana lub wyświetlona, wyszukiwarka musi dowiedzieć się, że istnieje, i dodać ją do listy znanych stron. Google nazywa to wprost: “This process is called ‘URL discovery’.” (tłumaczenie) „Ten proces nazywa się odkrywaniem adresów URL”. Jak wyjaśnia Google: “Some pages are known because Google has already visited them. Other pages are discovered when Google extracts a link from a known page to a new page… Still other pages are discovered when you submit a list of pages (a sitemap) for Google to crawl.” (tłumaczenie) „Niektóre strony są znane, ponieważ Google już je odwiedziło. Inne są odkrywane, gdy Google wyodrębnia link prowadzący ze znanej strony do nowej… Jeszcze inne strony są odkrywane po przesłaniu Google listy stron — mapy witryny — do zeskanowania”.

Dowód potwierdzający to twierdzenie Google does not guarantee that a discovered or submitted URL will be crawled, indexed, or served. Zakres: web search Poziom ufności: wysoki · Zweryfikowano: In-depth guide to how Google Search works

Ten jeden fragment zawiera cały temat w miniaturze: strony są odnajdywane przez linki — wewnętrzne i zewnętrzne — oraz przez mapy witryn. Wszystko inne jest wariantem tych dwóch pomysłów albo sposobem na wysłanie powiadomienia zamiast czekania, aż wyszukiwarka sama je pobierze.

Uwaga o modelu etapów. Ten materiał traktuje odkrycie → skanowanie → indeksowanie → wyświetlenie jako cztery osobno nazwane kroki, ponieważ oddzielenie „znalezionego” od „pobranego” i „zapisanego” najłatwiej pozwala zdiagnozować zablokowaną stronę. Oficjalny model Google nazywa trzy etapy — skanowanie, indeksowanie i wyświetlanie — a odkrywanie adresów URL definiuje jako początek wewnątrz skanowania, nie osobny czwarty etap. Kolejność zdarzeń jest identyczna. Ten materiał nadaje etapowi odnajdywania własną nazwę i sekcję, ponieważ zachowuje się wystarczająco inaczej — i wystarczająco często jest błędnie diagnozowany — by na to zasługiwać.

Dowód potwierdzający to twierdzenie Google's official three-stage model is crawling, indexing, and serving; it places URL discovery at the beginning of the crawling stage rather than defining discovery as a separate official fourth stage. Zakres: web search Poziom ufności: wysoki · Zweryfikowano: In-depth guide to how Google Search works

Odkrywanie a skanowanie i indeksowanie

Rozdziel te trzy pojęcia, a zniknie większość nieporozumień dotyczących odkrywania. Posługujemy się czterostopniowym modelem dydaktycznym dla trzech oficjalnych etapów Google:

  • Odkrywanie — wyszukiwarka dowiaduje się, że adres URL istnieje. Niczego jeszcze nie pobrano.
  • Skanowanie — wyszukiwarka pobiera odkryty adres URL i renderuje stronę. Ten etap omawia materiał o skanowaniu.
  • Indeksowanie — wyszukiwarka analizuje i zapisuje zeskanowaną stronę, aby można było ją wyświetlić.

Google opisuje dalszą część procesu w trzech etapach: “Google Search works in three stages, and not all pages make it through each stage” (tłumaczenie) „Wyszukiwarka Google działa w trzech etapach i nie wszystkie strony przechodzą przez każdy z nich” — są to skanowanie, indeksowanie i wyświetlanie. Odkrywanie jest wejściem do pierwszego etapu. Żaden z tych kroków nie jest sam w sobie czynnikiem rankingowym; są warunkami kwalifikowania się do pozycji. Adresu URL, którego nigdy nie odkryto, nie można zeskanować, zindeksować ani wyświetlić — koniec historii.

Jak wyszukiwarki odkrywają adresy URL: pull a push

Najprostszy model to pull i push. Pull oznacza, że wyszukiwarka sama znajduje adresy, a push — że ją o nich powiadamiasz.

Pull — wyszukiwarka znajduje adres samodzielnie

Linki wewnętrzne i linki zwrotne. Google: “Other pages are discovered when Google extracts a link from a known page to a new page: for example, a hub page, such as a category page, links to a new blog post.” (tłumaczenie) „Inne strony są odkrywane, gdy Google wyodrębnia link prowadzący ze znanej strony do nowej, na przykład gdy strona zbiorcza, taka jak strona kategorii, prowadzi do nowego wpisu blogowego”. Dokumentacja Google mówi również, że w prawidłowo połączonej witrynie zwykle można w ten sposób odkryć większość stron, natomiast nowe witryny z niewielką liczbą linków zewnętrznych i duże witryny z niepodlinkowanymi stronami są bardziej narażone na luki. Linki nie są jedyną drogą, ale Google wymienia je jako pierwszą, a mechanizm skaluje się automatycznie wraz z publikacją. Dlatego linkowanie wewnętrzne jest jedną z najskuteczniejszych dźwigni odkrywania i dlatego strony osierocone mają problemy. Linki zwrotne działają identycznie: zewnętrzny odsyłacz ze strony znanej wyszukiwarce ujawnia nowy adres URL.

Dowód potwierdzający to twierdzenie Google says it can usually discover most pages on a properly linked site, while new sites with few external links and large sites with unlinked pages have a greater risk of pages not being discovered. Zakres: sitemaps and internal links Poziom ufności: wysoki · Zweryfikowano: What is a sitemap?

Mapy witryn. Google: “A sitemap helps search engines discover URLs on your site, but it doesn’t guarantee that all the items in your sitemap will be crawled and indexed.” (tłumaczenie) „Mapa witryny pomaga wyszukiwarkom odkrywać adresy URL w Twojej witrynie, ale nie gwarantuje, że wszystkie jej elementy zostaną zeskanowane i zindeksowane”. To zastrzeżenie jest sednem sprawy: mapa jest pomocą w odkrywaniu, a nie gwarancją indeksowania. Pełną mechanikę opisują szczegółowe materiały o mapach: XML, indeksie map, mapach obrazów i mapach wideo.

Kanały RSS / Atom. Google akceptuje kanały jako format mapy witryny: “Google accepts RSS 2.0 and Atom 1.0 feeds.” (tłumaczenie) „Google akceptuje kanały RSS 2,0 i Atom 1,0”. Kanał ujawnia jednak tylko ostatnio zmienione adresy URL, więc uzupełnia pełną mapę, a jej nie zastępuje.

Push — powiadamiasz wyszukiwarkę o zmianie

WebSub (PubSubHubbub). W przypadku kanałów RSS/Atom Google obsługuje WebSub: “If you use Atom or RSS, you can use WebSub to broadcast your changes to search engines, including Google.” (tłumaczenie) „Jeśli używasz Atom lub RSS, możesz za pomocą WebSub rozgłaszać zmiany wyszukiwarkom, w tym Google”. Zamiast czekać na ponowne pobranie, kanał sam rozgłasza zmianę.

lastmod w mapie witryny. To sygnał świeżości informujący wyszukiwarki, że adres URL się zmienił i może wymagać ponownego skanowania. Bing przykłada do niego większą wagę niż Google — Bing podaje, że pole lastmod pozostaje kluczowym sygnałem pomagającym ustalać priorytet ponownego skanowania i indeksowania adresów. Szczegóły znajdują się w grupie o mapach witryn.

Google Indexing API — ograniczony zakres. To rozwiązanie jest najczęściej nadużywane. Indexing API wolno używać wyłącznie do skanowania stron zawierających JobPosting albo BroadcastEvent osadzone w VideoObject. Nie jest to ogólny punkt końcowy „zgłoś dowolny adres URL do Google”, bez względu na to, jak często bywa tak przedstawiany. Jeżeli strona nie jest ofertą pracy ani wydarzeniem transmisji na żywo, Indexing API nie jest właściwym narzędziem.

IndexNow — Bing i inne wyszukiwarki, ale nie Google. IndexNow to protokół push, który natychmiast informuje obsługujące go wyszukiwarki o dodaniu, aktualizacji lub usunięciu adresu URL. Według jego FAQ: “Search engines adopting the IndexNow protocol agree that submitted URLs will be automatically shared with all other participating search engines.” (tłumaczenie) „Wyszukiwarki, które wdrożyły protokół IndexNow, zgadzają się automatycznie udostępniać przesłane adresy URL wszystkim pozostałym uczestniczącym wyszukiwarkom”. W chwili pisania — według aktualnej dokumentacji indexnow.org sprawdzonej w lipcu 2026 roku — uczestnikami są Microsoft Bing, Yandex, Naver, Seznam.cz i Yep. Aktualną listę sprawdzaj w dokumentacji IndexNow na żywo, ponieważ może się zmienić. Google nie ma na tej liście. Nie istnieje strona pomocy Google mówiąca wprost “we don’t support IndexNow” (tłumaczenie) „nie obsługujemy IndexNow”. Brak uczestnictwa wnioskujemy z nieobecności na aktualnej liście partnerów oraz wypowiedzi pracowników Google, że rozwiązanie jedynie testowano, a nie z oficjalnego potwierdzenia. Traktuj to więc jako najlepszą dostępną interpretację, nie formalne oświadczenie. Niezależnie od wyszukiwarki powiadomienie IndexNow jedynie mówi, że adres się zmienił — każdy uczestnik osobno decyduje, czy i kiedy go zeskanować i zindeksować. Obowiązuje ta sama zasada „powiadomienie nie jest gwarancją”, co przy mapach i innych kanałach odkrywania. Dla Google pozostają linki, mapy witryn i URL Inspection.

Ręczne zgłaszanie — URL Inspection. W przypadku jednorazowego zgłoszenia do Google: “To request a crawl of individual URLs, use the URL Inspection tool.” (tłumaczenie) „Aby poprosić o zeskanowanie pojedynczych adresów URL, użyj narzędzia URL Inspection”. Nie oczekuj jednak, że powtarzanie przyspieszy proces. Google wyjaśnia: “there’s a quota for submitting individual URLs and requesting a recrawl multiple times for the same URL won’t get it crawled any faster.” (tłumaczenie) „Obowiązuje limit zgłaszania pojedynczych adresów, a wielokrotne żądanie ponownego skanowania tego samego URL-a nie przyspieszy jego zeskanowania”. Bing ma osobny kanał zgłaszania adresów — do 10 000 dziennie — niezależny od IndexNow.

Zarówno pull, jak i push mogą ujawnić istnienie adresu URL, ale żadna z tych ścieżek nie omija kolejki skanowania ani nie gwarantuje indeksowania. Źródło: /technical-seo/how-search-works/discovery/

Dwie ścieżki odkrywania zasilają jedną kolejkę skanowania. Odkrywanie pull obejmuje podążanie za linkami i odczytywanie map witryn. Odkrywanie push obejmuje IndexNow dla uczestniczących wyszukiwarek, Google Indexing API o ograniczonym zakresie oraz powiadomienia o aktualizacjach, takie jak lastmod w mapie witryny, RSS lub WebSub. Google nie korzysta z IndexNow w przypadku zwykłych stron, a jego Indexing API obsługuje wyłącznie JobPosting i kwalifikujące się strony transmisji na żywo.

© Patrick Stox LLC · CC BY 4.0 ·

Jak Google i Bing opisują odkrywanie

Obie wyszukiwarki umieszczają odkrywanie na początku procesu. Bing wpisuje je bezpośrednio w definicję skanowania. Fabrice Canel: “Crawling is the process by which bingbot discovers new and updated documents or content to be added to Bing’s searchable index.” (tłumaczenie) „Skanowanie to proces, w którym bingbot odkrywa nowe i zaktualizowane dokumenty lub treści przeznaczone do dodania do przeszukiwalnego indeksu Bing”.

Warto uświadomić sobie skalę, nawet jeśli dokładna liczba z czasem się zmienia. Fabrice Canel opisywał Bing jako odkrywający dziennie dziesiątki miliardów znormalizowanych adresów URL, których wcześniej nie widział. We wpisie z sierpnia 2022 roku określił to jako ”12s of billions … never seen before” (tłumaczenie) „kilkanaście miliardów… nigdy wcześniej niewidzianych”. Nie zweryfikowałem tej liczby niezależnie w aktualnym źródle pierwotnym, dlatego traktuj ją jako orientacyjny obraz skali, nie dokładną współczesną wartość dzienną. Niezależnie od obecnej liczby odkrywanie przypomina potok, a wyszukiwarki agresywnie obniżają priorytety — to tło dla statusu „Wykryto — obecnie nie zindeksowano” omawianego poniżej.

Strony osierocone: gdy odkrywanie zawodzi

Strona osierocona nie ma prowadzących do niej linków wewnętrznych. Ponieważ linki są jedną z dwóch dróg odkrywania bezpośrednio wymienianych przez Google — obok map witryn — sierotę można znaleźć tylko przez mapę, link zewnętrzny, przekierowanie albo odwołanie canonical/hreflang. Jeżeli nie istnieje żadna z tych dróg, strona może nigdy nie zostać odkryta.

Rozwiązaniem jest linkowanie wewnętrzne, a nie sztuczki typu push. Dodaj link z odpowiedniej strony zbiorczej lub kategorii — dokładnie tak jak w przykładzie Google, w którym strona kategorii prowadzi do nowego wpisu blogowego. Umieszczenie sieroty w mapie XML pomaga Google ją odkryć, ale nie zastępuje sygnału linku wewnętrznego mówiącego, że strona jest ważna. Sieroty często trafiają do statusu „Wykryto — obecnie nie zindeksowano” właśnie z tego powodu: Google znalazło wpis w mapie, lecz obniżyło priorytet skanowania strony, do której nic nie prowadzi.

”Discovered – currently not indexed” (tłumaczenie) „Wykryto — obecnie nie zindeksowano” w Search Console

Pewna jest granica etapu wskazywana przez ten status — zadaniem tego materiału jest ją uporządkować, nie przeprowadzić pełną diagnozę. Robi to osobny szczegółowy poradnik. Według opisu Google strona została znaleziona, ale jeszcze jej nie zeskanowano. Google chciało zeskanować adres, lecz przewidywało przeciążenie witryny, więc przełożyło zadanie; dlatego pole daty ostatniego skanowania jest puste.

Porównaj to ze statusem “Crawled – currently not indexed,” (tłumaczenie) „Przeskanowano — obecnie nie zindeksowano”, który opisuje inny, późniejszy problem: strona została zeskanowana, lecz nie zindeksowana i może trafić do indeksu w przyszłości albo nie. Większość zewnętrznych opracowań pomija właśnie granicę etapów:

  • Wykryto — obecnie nie zindeksowano = Google zna adres URL, ale go nie pobrało. To stan odkrywania lub planowania skanowania; data ostatniego skanowania jest pusta.
  • Przeskanowano — obecnie nie zindeksowano = Google pobrało stronę, lecz postanowiło jej nie indeksować. To stan indeksowania lub jakości.

Co powoduje status „Wykryto — obecnie nie zindeksowano”? Analizuj możliwości w tej kolejności, zamiast zakładać jedną potwierdzoną przyczynę:

  1. Harmonogram skanowania lub obniżenie priorytetu z powodu przewidywanego obciążenia serwera — to przyczyna samego statusu podawana przez Google.
  2. Strona jest osierocona albo słabo podlinkowana wewnętrznie, przez co Google chce przeznaczyć na nią mniej zasobów skanowania.
  3. Sygnały jakości lub autorytetu całej witryny obniżają ogólny popyt na skanowanie — to wzorzec obejmujący witrynę, nie dowód wady tej jednej strony.
  4. Nowa witryna albo witryna o niskim autorytecie, która nie wypracowała jeszcze popytu na skanowanie.

Żadna z tych pozycji nie jest uniwersalną przyczyną. Google bezpośrednio dokumentuje wyjaśnienie dotyczące harmonogramu skanowania, ale nie podaje jednego deterministycznego powodu, dla którego konkretny adres trwa w tym stanie. Traktuj powyższą listę jako drabinę hipotez do sprawdzenia, nie diagnozę z góry. Status nie oznacza też, że coś jest zepsute. John Mueller powiedział: “it’s completely normal that we don’t index everything off of the website,” (tłumaczenie) „To zupełnie normalne, że nie indeksujemy wszystkiego z witryny”, zalecając ponowną ocenę ogólnej jakości serwisu zamiast szukania technicznej usterki jednej strony. Gary Illyes zaznaczał z kolei, że zdecydowana większość witryn w ogóle nie musi myśleć o budżecie skanowania. Mój praktyczny skrót z poradnika o indeksowaniu w Ahrefs — który warto przeczytać ponownie przed uznaniem go za niepodważalny, bo w tym przebiegu nie zweryfikowałem aktualnej strony — brzmi: Wykryto oznacza, że Google zna adres, lecz go nie zeskanowało; Przeskanowano oznacza, że adres pobrano, ale nie zindeksowano, co zwykle wskazuje problem jakości. Rozwiązania częściowo się pokrywają. Zapewnij unikalną, wartościową treść zgodną z intencją; usuń przypadkowe blokady noindex, robots lub canonical; utrzymuj szybki i stabilny serwer; zbuduj logiczną hierarchię z mocnym linkowaniem wewnętrznym; następnie użyj URL Inspection do żądania ponownego skanowania i monitoruj. Pełny podział na zdolność i popyt na skanowanie oraz proces naprawy znajdziesz w poradniku „Wykryto — obecnie nie zindeksowano”.

Jak pomóc w odkrywaniu

W przybliżonej kolejności według wpływu:

  1. Wzmocnij linkowanie wewnętrzne do strony — usuń osierocenie. To najskuteczniejsza dźwignia, ponieważ linki są jedną z dwóch dróg odkrywania wymienianych bezpośrednio przez Google.
  2. Umieść adres w czystej mapie XML zawierającej kanoniczne, indeksowalne adresy i poprawne lastmod. Prześlij mapę w Google Search Console oraz Bing Webmaster Tools.
  3. Podnieś ogólną jakość witryny, aby wzrósł popyt na skanowanie — właśnie to pomaga masowo wyprowadzać strony ze stanu „Wykryto — obecnie nie zindeksowano”.
  4. Użyj URL Inspection → Poproś o zindeksowanie dla jednego ważnego adresu. Pamiętaj o limicie; powtarzanie nie przyspiesza procesu.
  5. Dla Bing i innych uczestniczących wyszukiwarek użyj IndexNow, aby natychmiast wysyłać zmienione adresy. Google nie ma odpowiednika ogólnego mechanizmu push — polegaj na linkach, mapach witryn i URL Inspection.

Co dalej

Ten materiał jest mapą procesu, dzięki któremu adres URL staje się znany. Zagnieżdżone poradniki szczegółowe opisują mechanizmy związane z mapami witryn:

Mapy witryn

  • Mapy witryn — przegląd: czym jest mapa, jakie formaty akceptuje Google i jak jej przesłanie wpisuje się w odkrywanie — jako pomoc, nie gwarancja.
    • Mapa XML — standardowy format, jego pola, limity rozmiaru i prawidłowe lastmod.
    • Indeks map witryn — dzielenie i wskazywanie wielu map, gdy jedna przestaje wystarczać.
    • Mapa obrazów — ujawnianie grafik do odkrycia w wyszukiwarce obrazów.
    • Mapa wideo — ujawnianie treści wideo i ich metadanych.

To, co dzieje się po odkryciu adresu — pobieranie, harmonogram skanowania, renderowanie i budżet skanowania — opisuje materiał o skanowaniu. Powiązane tematy push, takie jak IndexNow i Google Indexing API, również znajdują się blisko obszaru skanowania. Szerszy obraz znajdziesz w artykule Jak działa wyszukiwarka.

Każdy z powyższych tematów ma własny, zagnieżdżony poradnik w tym materiale — znajdziesz je również na pasku bocznym.

Dodaj notatkę eksperta

Przypnij cytat eksperta

Nowa osoba? Najpierw utwórz jej nieprzejęty profil na /admin/experts/ → Przypnij cytat eksperta .

Polski › Treści

Mapy witryn

Czym jest mapa witryny, czy jej potrzebujesz, jakie są jej typy oraz jak ją znaleźć, utworzyć i przesłać — a także dlaczego pomaga w odkrywaniu, ale nigdy nie gwarantuje indeksowania.

Czytaj artykuł →
Polski › Treści

Kanały RSS

Jak wyszukiwarki używają kanałów RSS 2,0 i Atom 1,0 jako kanału odkrywania świeżej treści — Feedfetcher, robots.txt, WebSub oraz powód, dla którego kanał uzupełnia, ale nigdy nie zastępuje mapy witryny XML.

Czytaj artykuł →
Polski › Treści

Mapa witryny XML

Czym jest mapa witryny XML, jej budowa, ignorowane tagi (priority/changefreq), dokładny lastmod, limity 50 000/50 MB, hreflang w mapach witryny oraz jak ją przesłać.

Czytaj artykuł →
Polski › Treści

API indeksowania Google

Co faktycznie robi Google Indexing API — oficjalnie wspierane tylko dla stron z danymi strukturalnymi JobPosting i BroadcastEvent (transmisje na żywo), a nie dla ogólnych treści. Mity, co naprawdę mówi Google i czego użyć zamiast tego, aby przyspieszyć indeksowanie.

Czytaj artykuł →
Polski › Treści

IndexNow dla SEO

IndexNow to otwarty protokół push, który natychmiast informuje Bing, Yandex, Naver, Seznam i Yep o zmianach adresów URL — jedna subskrypcja, udostępniana wszystkim. Jak działa, jak go skonfigurować i dlaczego nie ma wpływu na Google.

Czytaj artykuł →
Polski › Treści

Protokół WebSub

WebSub (dawniej PubSubHubbub) to protokół push, który w czasie rzeczywistym rozgłasza zmiany kanałów RSS/Atom do wyszukiwarek takich jak Google — czym jest, jak działa i jakie ma ograniczenia.

Czytaj artykuł →