Generator hreflang + linter

Dodaj po jednym wierszu dla każdej wersji językowej tej samej strony. Wersję można wykryć z adresu URL, a każda strona może mieć opcjonalny własny wpis x-default.

hreflang	URL	x-default (opcjonalnie, dla każdej strony)	Usuń

Dodaj x-default

Zdefiniuj po jednym szablonie URL dla każdej wersji językowej, używając {path} jako symbolu zastępczego, a następnie wklej po jednej ścieżce w wierszu.

hreflang	Szablon pełnego adresu URL	x-default szablon pełnego adresu url (opcjonalnie, dla każdej strony)	Usuń

Ścieżki (po jednej w wierszu) Dodaj x-default przy użyciu szablonu:

Co oznacza ten wynik ↓

Dodaj powyżej wersję językową i URL, aby zobaczyć wynik.

Działa w całości w Twojej przeglądarce — nic, co wklejasz, nie jest przesyłane ani zapisywane. Anonimowe liczniki wyników poszczególnych uruchomień mogą być wykorzystywane do badań zbiorczych; adresy URL, domeny, adresy IP i identyfikatory nigdy nie są uwzględniane, a statystyki nie są publikowane poniżej 100 uruchomień.

Sprawdź opublikowany URL

Pobierz już wdrożoną stronę: odczytamy jej aktywne adnotacje hreflang, a następnie pobierzemy każdy zadeklarowany wariant alternatywny (maksymalnie 25), aby zweryfikować linki zwrotne i odwołania do samych siebie.

Opinia

Kontrole są uruchamiane na naszym serwerze; pobieramy podany adres URL i nie przechowujemy wyników. Anonimowe liczniki wyników poszczególnych uruchomień mogą być wykorzystywane do badań zbiorczych; adresy URL, domeny, adresy IP i identyfikatory nigdy nie są uwzględniane, a statystyki nie są publikowane poniżej 100 uruchomień.

Przykładowy raport

Witryna z angielskim dla USA i Wielkiej Brytanii, ogólnym wariantem en oraz x-default tworzy takie tagi w sekcji nagłówkowej:

<link rel="alternate" hreflang="en-US" href="https://example.com/us/" />
<link rel="alternate" hreflang="en-GB" href="https://example.com/uk/" />
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/us/" />
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/" />

…a szczegółowe sprawdzenie tego klastra przez wbudowany walidator zwraca:

Kody są automatycznie normalizowane. Wpisz en-us albo en-US — narzędzie zawsze zwraca region wielkimi literami (en-US), więc różnice w zapisie nie powodują błędów.
Ogólny wpis en porządkuje ten zestaw. Obejmuje osoby anglojęzyczne spoza USA i Wielkiej Brytanii, które inaczej nie pasowałyby do żadnej wersji — zobacz warianty regionalne bez ogólnego wariantu zapasowego.
x-default obejmuje wszystkich pozostałych użytkowników — zobacz brak wpisu x-default, aby poznać skutki jego pominięcia.
Dwukierunkowości nie widać w tagach pojedynczej strony. Narzędzie umieszcza jednak ten sam kompletny blok na każdej stronie zestawu, dlatego każdy wymieniony URL automatycznie wskazuje także z powrotem.
Spróbuj wywołać błąd: wklej en-uk zamiast en-gb, a walidator pokaże błąd i wskaże poprawkę — zobacz prawidłową postać kodu.

Jak korzystać z narzędzia

Dodaj wiersz dla każdej strony i kolumnę dla każdej wersji językowej, a następnie uzupełnij adres URL dla każdego języka lub regionu.
Opcjonalnie ustaw x-default w każdym wierszu i zaimportuj istniejącą mapę witryny, aby zbudować klaster.
Skopiuj tagi sekcji nagłówkowej, XML mapy witryny albo nagłówki HTTP Link; każda strona otrzyma kompletny, dwukierunkowy klaster.
Wklej wdrożone znaczniki albo sprawdź URL, aby wykryć typowe błędy przed publikacją.

Jak to działa i gdzie psuje się hreflang

Użyj tej metody, gdy kontrolujesz szablony HTML zwykłych stron internetowych.

Zwykle jest to najczytelniejszy wybór: umieść ten sam kompletny klaster w sekcji nagłówkowej każdej strony.

Użyj tej metody, gdy trudno zmienić szablony albo centralnie zarządzasz wieloma wariantami URL.

Stosuj wpisy xhtml:link konsekwentnie i zapewnij robotom dostęp do mapy witryny.

Użyj tej metody, gdy wariantem jest plik PDF albo inny zasób bez HTML.

To praktyczne rozwiązanie dla plików bez sekcji nagłówkowej HTML. Nie mieszaj metod bez wyraźnej potrzeby.

hreflang informuje wyszukiwarki o wersjach językowych i regionalnych strony, aby użytkownik otrzymał właściwą. Trzy metody są równoważne: tagi <link rel="alternate"> w sekcji <head>, wpisy xhtml:link w mapie witryny XML albo nagłówki HTTP Link (jedyna możliwość dla plików PDF i innych zasobów bez HTML). Wybierz jedną metodę na stronę — mieszanie ich sprzyja konfliktom.

Dwie zasady najczęściej psują wdrożenia: każda strona musi zawierać wpis wskazujący ją samą, a każda para musi być dwukierunkowa — jeśli A wskazuje B, B musi wskazywać A, inaczej para zostanie zignorowana. Narzędzie emituje kompletny klaster na każdej stronie, więc automatycznie spełnia oba warunki.

Warianty regionalne bez ogólnego wariantu zapasowego

Jeśli publikujesz en-US i en-GB bez ogólnego en, osoby anglojęzyczne z Australii, Irlandii lub Indii nie pasują do żadnej wersji i Google wybiera za nie. Dodaj ogólny wpis en; może wskazywać stronę regionalną traktowaną jako domyślna.

Ostrzeżenie o brakującym wpisie x-default

x-default wskazuje stronę dla użytkowników, którzy nie pasują do żadnej zadeklarowanej wersji — zwykle selektor języka albo wersję główną. Wpis jest opcjonalny i narzędzie tylko o nim ostrzega, ale jawna deklaracja jest lepsza niż wybór pozostawiony algorytmowi.

Samodzielna strona wyboru języka również potrzebuje adnotacji: umieść na niej ten sam blok tagów nagłówkowych. Wiersz x-default będzie jej odwołaniem do samej siebie, więc klaster pozostanie dwukierunkowy. W wyniku mapy witryny URL selektora, który nie jest stroną językową, automatycznie otrzyma własny wpis <url> z adnotacjami.

x-default jest także adnotacją przypisaną do strony: strony w tym samym klastrze mogą wskazywać różne wartości — francuska może kierować do francuskiego selektora, a angielska do angielskiego. Użyj kolumny x-default w każdym wierszu; gdy wartości się różnią, tagi nagłówkowe i nagłówki Link są generowane w osobnym bloku dla każdej strony, a każdy selektor otrzymuje własny wpis mapy witryny.

Mieszane http i https oraz niespójne końcowe ukośniki

Adresy URL w hreflang muszą dokładnie odpowiadać adresom kanonicznym. Jeśli część wpisów używa http:// albo pomija końcowy ukośnik, do którego witryna przekierowuje, warianty prowadzą przez przekierowania i Google często je odrzuca. Używaj końcowej, kanonicznej postaci każdego adresu.

Wycofane kody języków

Nazwy kilku kodów ISO 639-1 zmieniono, ale nadal pojawiają się w eksportach ze starszych systemów zarządzania treścią: in → id (indonezyjski), iw → he (hebrajski), ji → yi (jidysz). Wyszukiwarki zwykle tolerują stare postacie, lecz należy używać współczesnych kodów.

Prawidłowa postać kodu

Wartości mają postać język albo język-REGION: dwuliterowy kod języka ISO 639-1 oraz opcjonalny region ISO 3166-1 alpha-2. Klasyczna pułapka to en-uk — kod regionu Wielkiej Brytanii to GB. Prawidłowe są także podtagi pisma, np. zh-Hant i zh-Hans. Podkreślenia, takie jak en_US, są nieprawidłowe. Dopasowanie nie rozróżnia wielkości liter, więc zapis jest kosmetyczny.

Przeglądaj kody języków i regionów

Przeszukuj kody języków ISO 639-1 i regionów ISO 3166-1 akceptowane przez narzędzie. Wycofane aliasy języków są pokazane wraz z zamiennikami.

Filtruj kody

Języki (188)

aa ab ae af ak am an ar as av ay az ba be bg bh bi bm bn bo br bs ca ce ch co cr cs cu cv cy da de dv dz ee el en eo es et eu fa ff fi fj fo fr fy ga gd gl gn gu gv ha he hi ho hr ht hu hy hz ia id ie ig ii ik in → id io is it iu iw → he ja ji → yi jv ka kg ki kj kk kl km kn ko kr ks ku kv kw ky la lb lg li ln lo lt lu lv mg mh mi mk ml mn mo → ro mr ms mt my na nb nd ne ng nl nn no nr nv ny oc oj om or os pa pi pl ps pt qu rm rn ro ru rw sa sc sd se sg si sk sl sm sn so sq sr ss st su sv sw ta te tg th ti tk tl tn to tr ts tt tw ty ug uk ur uz ve vi vo wa wo xh yi yo za zh zu

Dostępne regiony (249)

ADAEAFAGAIALAMAOAQARASATAUAWAXAZBABBBDBEBFBGBHBIBJBLBMBNBOBQBRBSBTBVBWBYBZCACCCDCFCGCHCICKCLCMCNCOCRCUCVCWCXCYCZDEDJDKDMDODZECEEEGEHERESETFIFJFKFMFOFRGAGBGDGEGFGGGHGIGLGMGNGPGQGRGSGTGUGWGYHKHMHNHRHTHUIDIEILIMINIOIQIRISITJEJMJOJPKEKGKHKIKMKNKPKRKWKYKZLALBLCLILKLRLSLTLULVLYMAMCMDMEMFMGMHMKMLMMMNMOMPMQMRMSMTMUMVMWMXMYMZNANCNENFNGNINLNONPNRNUNZOMPAPEPFPGPHPKPLPMPNPRPSPTPWPYQARERORSRURWSASBSCSDSESGSHSISJSKSLSMSNSOSRSSSTSVSXSYSZTCTDTFTGTHTJTKTLTMTNTOTRTTTVTWTZUAUGUMUSUYUZVAVCVEVGVIVNVUWFWSYEYTZAZMZW

Szczegółowa metodyka działania narzędzia

Narzędzie buduje klaster z jednego wiersza na każdy URL i wersję językową, normalizuje podtagi i emituje ten sam kompletny zestaw, wraz z odwołaniami do samych stron, dla każdej strony. Następnie stosuje deterministyczne reguły dotyczące kodów, adresów URL, duplikatów, protokołów, końcowych ukośników, x-default i wzajemności. Przy kontroli opublikowanej strony pobiera podany URL oraz do 25 wariantów, aby porównać linki zwrotne, odwołania do siebie i kanonikalizację. Wszystko poza opcjonalnym żądaniem kontroli opublikowanej strony odbywa się w przeglądarce.

Najważniejsze możliwości

Generuje kompletny, dwukierunkowy klaster dla każdego zestawu stron, wraz z odwołaniami do samych stron.
Eksportuje tagi sekcji nagłówkowej, mapę witryny XML dzieloną automatycznie powyżej 50 000 adresów URL, nagłówki HTTP Link oraz fragmenty dla popularnych środowisk i systemów publikacyjnych.
Normalizuje kody języków i regionów oraz wykrywa podkreślenia, wycofane kody i nieprawidłowe regiony.
Sprawdza powielone wersje językowe i adresy URL, mieszane protokoły, niespójne końcowe ukośniki, brak wzajemności oraz brak x-default.
Importuje wiersze CSV lub TSV albo wpisy xhtml:link z mapy witryny i wykonuje analizę w całości w przeglądarce.
Sprawdza jeden opublikowany URL i do 25 zadeklarowanych wariantów pod kątem linków zwrotnych i odwołań do samych stron.

Ograniczenia narzędzia

Narzędzie działa w przeglądarce; wklejone dane i lokalne generowanie nie odpytują bazy wyszukiwarki.
Kontrola opublikowanego adresu zależy od dostępności strony i obejmuje najwyżej 25 wariantów oraz 2 MiB zdekodowanej treści.
Walidator sprawdza przekazane dane; nie może potwierdzić indeksowania w Google, prywatnych treści ani tego, czy wyszukiwarka wybierze dany URL.
Dzielenie mapy witryny dotyczy wygenerowanego wyniku powyżej 50 000 adresów URL; pobierany pakiet zawiera indeks i wszystkie części.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie umieszcza się tagi hreflang — w sekcji head, w sitemap czy w nagłówku HTTP?

Można użyć dowolnej z tych trzech równoważnych metod, ale dla każdej strony należy wybrać jedną. Użyj tagów <link rel="alternate"> w sekcji head HTML, wpisów xhtml:link w XML sitemap lub nagłówka HTTP Link, który jest jedyną opcją dla plików innych niż HTML, takich jak PDF. Łączenie metod na tej samej stronie może powodować konflikty.

Czym jest x-default i czy go potrzebuję?

x-default wskazuje stronę wyświetlaną użytkownikom, którzy nie pasują do żadnego zadeklarowanego locale — zwykle selektor języka lub wersję główną. Jest opcjonalny, ale jawny wybór jest lepszy niż pozostawienie decyzji algorytmowi, dlatego zaleca się go w większości witryn.

Dlaczego moje tagi hreflang są ignorowane?

Prawie zawsze powodem jest jedna z trzech rzeczy: adnotacje nie są dwukierunkowe (strona A wskazuje B, ale B nie wskazuje z powrotem A), brakuje odwołania strony do samej siebie albo adresy URL nie odpowiadają postaci kanonicznej (http zamiast https lub końcowy ukośnik przekierowywany przez witrynę), więc prowadzą przez przekierowania. To narzędzie tworzy kompletny klaster dwukierunkowy z odwołaniami do samych stron, aby zapobiec dwóm pierwszym problemom.

Czy tagi hreflang i canonical są ze sobą sprzeczne?

Muszą być zgodne. Każda wersja językowa powinna mieć canonical wskazujący na nią samą, a nie na inny język, a każdy adres URL hreflang musi być formą canonical danej strony. Hreflang wskazujący adres niekanoniczny lub przekierowujący jest często pomijany.

Czy en-uk jest prawidłową wartością hreflang?

Nie. Kod regionu Zjednoczonego Królestwa to GB, dlatego należy użyć en-gb. Wartość hreflang składa się z kodu języka ISO 639-1 i opcjonalnego kodu regionu ISO 3166-1 alpha-2; en-uk to najczęstszy błąd.

Następny krokSymulator incydentów SEO — practice the same investigation on labeled fixtures. Wskazówki są dostępne po angielsku.

Typowe problemy i sposoby ich naprawy

Błąd Kod języka jest nieprawidłowy Poprawka: Zastąp podtag języka prawidłowym kodem ISO 639-1, takim jak en, fr lub de.
Błąd Kod regionu jest nieprawidłowy Poprawka: Zastąp podtag regionu prawidłowym kodem ISO 3166-1 alpha-2 zapisanym wielkimi literami, takim jak US lub GB.
Błąd hreflang używa podkreślenia zamiast łącznika Poprawka: Zmień separator locale z podkreślenia na łącznik, na przykład en_US na en-US.
Błąd Locale jest zduplikowane Poprawka: Zachowaj jeden wariant alternatywny dla każdej wartości język-region i usuń albo scal zduplikowany wiersz locale.
Ostrzeżenie URL jest przypisany do wielu locale Poprawka: Przypisz każdy alternatywny URL do jego rzeczywistego locale i usuń drugie locale wskazujące tę samą zlokalizowaną stronę.
Ostrzeżenie Brakuje wariantu alternatywnego x-default Poprawka: Dodaj jeden wariant x-default wskazujący neutralny selektor języka lub najwłaściwszą stronę domyślną dla niedopasowanych użytkowników.
Błąd Alternatywny URL jest nieprawidłowy Poprawka: Popraw wariant alternatywny na możliwy do przetworzenia URL http:// lub https:// bez spacji i błędnych znaków.
Błąd Alternatywny URL nie jest bezwzględny Poprawka: Rozwiń względny wariant alternatywny do pełnego kanonicznego URL https://, wraz z nazwą hosta i ścieżką.